تاریخ کتابت: قرن هشتم هجری
نام کاتب: نامشخص
شمار برگها: 80 برگ
معرّفی نسخه: این دستنویس به خط نسخ، عناوین به خط قرمز (شنگرف)، رکابهدار و هر صفحه دارای 14 سطر است. این نسخه تنها نسخۀ باقیمانده از این کتاب است و هم از ابتدا و هم از انتها افتادگی دارد. به دلیل نبود نسخهای دیگر از این کتاب، نمیتوان گفت که چه مقدار از نسخه افتاده است؛ باید گفت که افتادگی نسخه در ابتدا چندان زیاد نیست چرا که نسخه از معجزات رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم شروع میشود؛ اما بخش عمدۀ انتهای نسخه از بین رفته است؛ چرا که نسخه در معجزات امام سجاد علیه السلام به پایان رسیده است. در بالای برخی برگههای نسخه، بخش مربوط به معجزات هر امام نوشته شده است (برگه های 62ر، 68ر، 74پ، 81پ و موارد دیگر).
رسم الخط استفاده از حروف «ب»، «ج» و «ک» به جای حروف «پ»، «چ» و «گ»، عدم استفاده از حرف «ـه» در انتهای کلمات (مانند آنک یا آنج) و کلمات فارسی قدیم (استفاده از حرف «ذ» به جای «د») در تمام نسخه رعایت شده است. در ابتدای نسخه محمد طاهر احتمال داده است که کتاب نوشتۀ قطب الدین کیدری است.
معرّفی کتاب: قطبالدین کیدری از علمای شیعه در قرن ششم بود که در سبزوار سکونت داشت. وی کتابهای زیادی در موضوعات مختلف نوشت که از جملۀ آنها میتوان به حدائق الحقائق (شرح نهج البلاغة)، اصباح الشیعة بمصباح الشریعة، انوار العقول و کتابهای دیگر اشاره نمود.
کتاب معجزات معصومین از دیگر آثار او است. در این اثر تلاش شده است تا نشان داده شود که نه تنها رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم بلکه تمامی اهل بیت علیهم السلام نیز معجزه داشتهاند.
تاکنون مشخص نشده که اصل کتاب به زبان فارسی بوده یا کیدری کتاب را به زبان عربی نوشته و شخصی دیگر کتاب را به فارسی ترجمه کرده است. نسخه، به هر حال، اهمیت نسخۀ فارسی این کتاب که در قرن نهم هجری کتابت شده است، در این است که پیش از تشکیل دولت صفویه، شیعیان معتقد به معجزه برای اهل بیت علیهم السلام بودند.
محل نگهداری نسخه: کتابخانه مجلس شورای اسلامی 111-معزی
نگارنده: محمدحسین افراخته