نام کاتب: الحسین بن الحسن بن الحسین المؤدب
تاریخ کتابت: ذوالقعدۀ 499هـ
شمار برگها: 171 برگ
معرّفی نسخه: دومین نسخۀ کهنِ شناختهشده از نهج البلاغه است. نسخه مقابله شده و در حاشیه تصحیح شدهاست. کاتب در همان سال 499هـ نسخه را بر محمّد بن علی بن احمد بن بندار قرائت کردهاست. این یادداشت قرائت در پایان جزء اول (گ 91پ) دیده میشود. با یادداشتهای تملّک متعدد در صفحۀ اول نسخه و چند جای دیگر. چهار برگ اول نسخه مطالبی است دربارۀ خطبۀ شقشقیه به نقل از شرح ابن میثم بحرانی بر نهج البلاغه. 8 برگ اول متن (گ 5 تا 12) و برگ 24 بعدها (احتمالاً در حوالی سدههای 10 و 11هـ) نوشته شدهاست.
معرّفی کتاب: نهج البلاغه مجموعه ای است که سیّد رضی از 1) خطبه ها، 2) نامه ها و وصایا، و 3) کلمات قصار و حکمت آمیز امیر المؤمنین علیه السلام گرد آورده است. رضی در این گردآوری کوشیده است آن دسته از کلمات ایشان را گرد آورد که از نظر ادبی فصاحت و بلاغت داشته باشد. نهج البلاغه در نسخه ها و چاپ های مختلف معمولاً دارای حدود 236 خطبه، 79 نامه و وصیت، و 480 کلمۀ قصار و حکمت آمیز است. رضی این کتاب را در سال 400هـ تألیف کرده است.
محل نگهداری نسخه: قم، کتابخانۀ آیت اللّه مرعشی نجفی، ش 3827
نگارنده: احمدرضا رحیمی ریسه