تاریخ کتابت: قرن هشتم هجری
نام کاتب: ندارد
شمار برگها: 170 برگ
معرّفی نسخه: نسخه از ابتدا، وسط و انتها افتادگی دارد. چند برگ ابتدایی مقدمۀ مؤلف در آن موجود نیست و از انتها نیز تا اواسط باب هجدهم را شامل میشود و نزدیک به یک سوم انتهایی کتاب از بین رفته است. نسخه به خط نسخ، هر برگه دارای 18 سطر و عناوین به قرمز (شنگرف) هستند. شماره کرّاسهها در حاشیۀ بالای سمت چپ برگه ابتدایی کرّاسهها نوشته شده است.
رسم الخط استفاده از حروف «ب»، «ج» و «ک» به جای حروف «پ»، «چ» و «گ»، عدم استفاده از حرف «ـه» در انتهای کلمات (مانند آنک یا آنج) و کلمات فارسی قدیم (استفاده از حرف «ذ» به جای «د») در تمام نسخه رعایت شده است. در حاشیۀ برخی از برگهها (مانند ص 314)، توضیحاتی از ناسخ نوشته شده است.
از کتاب کامل بهایی نسخههای متعددی در ایران موجود است که سه نسخه از آن پیش از صفویه کتابت شده اند. نسخه شماره 2077 (همین نسخه) و 5663 که هر دو در کتابخانۀ مجلس شورای اسلامی نگهداری میشوند در قرن هشتم کتابت شدهاند و نسخهای از کتاب که در کتابخانۀ شخصی حسن عاطفی در کاشان نگهداری میشود، در قرن نهم نسخهبرداری شده است.
معرّفی کتاب: عمادالدین طبری پس از تألیف کتاب «مناقب الطاهرین» و «اربعین بهایی» که در ولایت اهلبیت علیهمالسلام بود، کتاب «الکامل فی السقیفة» را در سال 675 هجری قمری نگاشت. این کتاب در واقع تکمیل کتاب پیشین است و نویسنده در مقدمه در مورد چرایی تألیف کتاب می نویسد:
«چون مناقب الطاهرین جمله تولا بود، لازم بود در قسم تبرا هم شروع کردن به بسط تمام»
و به همین دلیل کتاب «الکامل فی السقیفة» را تألیف کرده است. همانند کتاب مناقب الطاهرین، این کتاب نیز به بهاء الدین محمد جوینی اهدا شده است و به همین دلیل به کامل بهائی مشهور شد. حسن بن علی طبری در این کتاب، بیشتر به بیان مصائبی که پس از سقیفۀ بنی ساعده بر اهل بیت علیهمالسلام وارد آمد، پرداخته است.
محل نگهداری نسخه: کتابخانه مجلس شورای اسلامی شماره 2077
نگارنده: محمدحسین افراخته