تاریخ کتابت: 888هـ
نام کاتب: به خط مؤلف
محل کتابت: هرات
شمار برگها: 395 برگ
معرّفی نسخه: نسخه به خط نسخ، رکابه دار، دارای 22 سطر در هر برگ است. در حاشیۀ اکثر برگه ها توضیحاتی از مؤلف یا دیگران نوشته شده است. عناوین و علائم به شنگرف هستند.
نویسنده در برگه پایانی تاریخ اتمام تألیف کتاب را چنین می نویسد:
«و قد وقع الفراغ من تألیفه و جمعه علی ید مؤلفه و جامعه الفقیر الی الله الغنی عطاء الله بن فضل الله المشتهر بجمال الحسینی اصلح الله احواله و حقق بجوده آماله فی یوم الاحد الحادی عشر من شهر ذی الحجة سنة ثمان و ثمانین و ثمان مائة بمنزله بظاهر هراة افیضت علی قطانها سجال الامن و البرکات و الحمد لله اولا و آخرا و باطنا»
معرّفی کتاب: نویسندۀ کتاب عطاءالله بن فضلالله بن عبدالرحمن حسینی از خاندان دشتکی شیراز بود که در شیراز به دنیا آمد و پس از مهاجرت به هرات، در دربار سلطان حسین بایقرا و از نزدیکان وی بود. نویسنده، کتاب را به امیر علیشیر نوایی تقدیم کرده است. نویسنده این کتاب را در سال 888هـ تألیف کرد و آن را در سال 903 هجری قمری تکمیل نموده و تحریری (ویرایش) جدید از این کتاب انجام داد که نسخههای هر دو تحریر این کتاب موجود هستند. به دلیل سکونت نویسنده در دربار حکومت تیموریان غیرشیعه، وی مجبور شده است که در تألیف این کتاب جانب مراعات را نگه داشته و تقیه کند. با این حال انتساب نویسنده به خاندان دشتکی شیرازی و همچنین متن کتاب گویای تشیع نویسنده است.
محل نگهداری نسخه: کتابخانه مجلس شورای اسلامی، شماره 37
نگارنده: محمدحسین افراخته