تاریخ کتابت: 19 شوال 936هـ (16 ژوئن 1530)
نام کاتب: محمد بن علی بن الحسن الحسینی
شمار برگها: 160 برگ
معرّفی نسخه: این دستنویس به خط نسخ و کامل است. عناوین به رنگ قرمز (شنگرف)، رکابهدار، هر صفحه دارای 17 سطر است. در ابتدای نسخه تملک محمد هاشم بن زینالعابدین الموسوی الخوانساری به تاریخ 1286 هجری نوشته شده است. رسم الخط استفاده از حروف «ب»، «ج» و «ک» به جای حروف «پ»، «چ» و «گ» در این نسخه رعایت شده است.
کاتب نسخه در انتهای نسخه تاریخ اتمام کتابت را چنین مینویسد:
«تم الکتاب بید اضعف العباد الی الله الغنی محمد بن علی بن الحسن الحسینی عفی عنهم فی تاسع عشر شهر شوال بالظفر و الاقبال لسنة ست و ثلاثین و تسعمائة الهجریة حامدا لله مصلیا علی محمد و آله و عترته اجمعین».
معرّفی کتاب: این کتاب یک دوره اعتقادات و فقه امامیه است. ادبیات کتاب مربوط به قرن هفتم بوده و به زبان فارسی بسیار سلیس و روان نوشته شده است.
نویسنده کتاب به طور قطع مشخص نیست اما محقق و نسخهشناس فقید محمدتقی دانشپژوه احتمال داده است که کتاب تألیف عمادالدین طبری (مؤلف مناقب الطاهرین و کامل بهایی) است.همچنین، آقای دانشپژوه با ارائۀ شواهد متعدد کتاب «معتقد الامامیة» را ترجمه و تلخیص کتاب «غُنیَةُ النُّزوع»، نوشتهٔ فقیه معروف شیعه در قرن ششم حمزة بن علی بن زهره (معروف به ابن زهره، 511هـ-585هـ)، دانسته است.
اهمیت تاریخی ترجمۀ غنیة النزوع در این است که نسخهای از متن عربی این کتاب (کتابخانه مجلس، شماره 10564) موجود است که خواجه نصیرالدین طوسی در سال 629 هجری قمری آن را از سالم بن بدران (شاگرد ابن زهره) درس گرفته است. این امر نشان میدهد که کتاب غنیة النزوع در مدت کوتاهی پس از درگذشت مؤلف در ایران نیز تدریس شده است. علاوه بر تدریس کتاب در اوایل قرن هفتم، عمادالدین طبری یا شخص دیگر، کتاب را در همان دوران به فارسی نیز ترجمه کرده است. این شواهد نشان میدهد که مردم ایران نیاز به دانستن فقه شیعه داشتند.
محل نگهداری نسخه: کتابخانه مجلس شورای اسلامی شماره 8277
نگارنده: محمدحسین افراخته